Van oorsprong ben ik taalbeheerser. Ik ben afgestudeerd, niet lachen, op de argumentatieve waarde van de stijlfiguur anticipatio in direct-mailbrieven. Welke argumentatieve waarde die stijlfiguur had, weet ik niet meer zo goed, maar ik beschouw argumentatie nog steeds als mijn vak. Ik gebruik het dagelijks in teksten. De opbouw van teksten bepaalt naar mijn idee de helft van de leesbaarheid van een tekst. Als het niet meer is…
Je kunt je dus voorstellen dat ik erg enthousiast werd toen vakgenoot Bert Ruck zich meldde bij de gemeente Kaag en Braassem. Zijn opdracht was, en is nog steeds, om beleidsmensen daar goede raads- en collegevoorstellen te leren schrijven. Zijn uitgangspunten: je schrijft voor mensen die een beslissing moeten nemen op basis van de informatie die jij ze geeft. Vermoei ze dan ook niet met details die er niet toe doen. Geef aan wat ze moeten beslissen en welke argumenten voor en tegen er zijn. De tegenargumenten weerleg je uiteraard in dat stuk. Daarnaast besteed je onder andere aandacht aan de (wettelijke) kaders waarbinnen je moet blijven en wat de maatschappelijke opbrengst is van de beslissing. En uiteraard moet je ook wat kwijt over de financiën en de communicatie.
De grootste verandering die het nieuwe stramien teweeg brengt is dat beleidsmensen niet meer hun hele denkproces op papier mogen zetten. Dat denkproces is er natuurlijk nog wel. Maar het is de bedoeling in Kaag en Braassem dat je daar de wethouder in meeneemt, mondeling wel te verstaan.
Dus geen schrijftraining, maar een denktraining. En makkelijk is het zeker niet. Maar de kwaliteit van de stukken is de afgelopen maanden omhoog gegaan. Er verschijnen steeds meer voorstellen op twee of drie A4’tjes. Met een duidelijk verhaal.
Het zal de communicatie met de raad en het college aanzienlijk verbeteren, verwacht ik. En hopelijk brengt het ook met zich mee dat de discussies over de juiste zaken gaan, en niet vertroebeld worden door allerlei details. Tenslotte moeten raad en B&W zich met de grote lijnen bezighouden.
PS Dit bericht had in november online moeten staan maar is om een of andere reden niet eerder gepubliceerd. Ik vond het interessant genoeg om het alsnog openbaar te maken.
